Znów duża Beti

Dzis znów duża Beti :)
Mam nadzieję że się cieszycie, bo to niezwykle sympatyczna i elegancka Misia. Tak przy okazji to chciałam się pochwalić że jej ubranie jest projektu Bohoboco. Na polskim rynku to nie byle kto......

Natomiast dla odmiany Beti towarzyszyć dziś będzie Ania.
Skoro kolejna biało czarna sukienka to musiała zaprezentować ją brunetka o pięknych czerwonych ustach :)
I o ile Diana przeszła sesję suchutka, w trakcie zdjęć z Anią zaskoczył nas deszcz. Niestety, znów niewodoczny dla obiektywu w aparacie. Wielka szkoda.
Za to widoczny był cudny wiaterek jak kto woli wiatr lub wiatrzysko. I tym razem przepięknie czochrał aniową czuprynę.

Sukienka jest również z niedoszłej kropkowej kolekcji. Tym razem wersja max i dużo bardziej skomplikowana w szyciu.
Dopasowana do granic możliwości góra (ja to albo szyję worki, albo maksymalną ciasnotę :P) z kropkowymi rozszerzającymi dół wstawkami.
I znów mogę mówić tylko o własnych odczuciach, ale dla mnie najpiękniej prezentuje się albo w duecie z dużym wiatrem, albo na siedząco. Bezruch absolutnie jej nie służy :).
Jedynie do czego mogę się doczepić to mini przód tej kreacji. Jakoś tak wcale nie chce się dobrze układać. Czy to kwestia podłożenia materiału, przez co stał się sztywny na tym odcinku, czy może jakiś mój błąd konstrukcyjny. Nie wiem, ale szkoda, bo przez ten mankament sukienka nie może stać się prawie dziełem doskonałym z którego spokojnie, z czystym sumieniem mogłabym być dumna.
Ale dość tego gadania, zapraszam do oglądania.

Kolekcja: z Misiem
Modelki: Ania

Tu niestety sesję w plenerze przerwałam.
Bo choć krople deszczu zupełnie nie przeszkadzały ani Ani ani aparatowi, dla samego fotografa mokre, i dodatkowo chłodzone wiatrem plecy, nie są najmilszym uczuciem na świecie :).
Za to z czystym sumieniem mogłam powrócić do idei misiowej sesji.

Nieoczekiwana Beti w duecie z B&W

Dacie wiarę że ta sukienka jest jedną z pierwszych jakie w ogóle uszyłam dla lalek?
Tyle czasu czekała ze swoją premierą na ciąg dalszy kolekcji.
Miała być sukienka na krótko, sukienka na długo, miała być spódniczka z górą i góra z pasującym do niej dołem.
I założenie udało mi się prawie zrealizować.... Jest sukienka maxi, jest mini, jest spódniczka i bluzka. Tylko cholera nie mogłam jakoś nic do nich dobrać. Ze spódnicą, po przemysłowej produkcji body, nie byłoby większego problemu. Za to ciągle brakuje dołu do kropkowej bluzki.
No a ile człowiek może czekać.
Szczególnie że do głowy przyszedł mi pomysł na serię sesji z moimi tvn-owskimi Misiakami.
Na pierwszy ogień poszła..... Beti.
Ale nie ta, którą zdążyłyście już niejednokrotnie na blogu zobaczyć.
Tym razem Beti to miś a raczej misia :)

Co do sukienki i samej sesji....
Sukienka to prościzna. Kilka kwadratów z umiejętnie powszywanymi gumeczkami (patent prezentowałam Wam już w kąciku Pszczółki M). Najtrudniejsze okazały się gumeczki w rękawach. W takiej skali prosta rzecz stała się jedną z najbardziej skomplikowanych :)
Prezentuje ją Diana. Wydaje mi się, że dawno jej tu nie było, stąd jej kolej. Choć przyznam, że przy tak powiększonej grupie laleczek zaczynam tracić nad tym kontrolę. 
Sesja odbyła się na spokojnie. Bez komentatorów, bez podglądaczy, bez adrenaliny.
Ponieważ na dworze zaczął wiać wiatr, a sukienka uszyta jest z szyfonu, zdecydowałam o szybkiej zmianie koncepcji sesji i wystawiłam Dianę na zewnątrz. 
No i to co jest w stanie czochrać moje włosy, to co jest w stanie wyginać moją trawę w doniczkach, nie jest w stanie poruszyć lalkową sukienką.
Nie wiem czy to znów efekt mikro skali ubranka czy po prostu takie maleństwo stojąc nogami na podłodze zawsze jest chronione przed wiatrem chociażby balkonowymi meblami, ale sukienka ani drgnęła.

Kolekcja: z Misiem
Modelki: Diana

Wróciłam zatem do domu i do pierwotnej koncepcji Misia / Misi.
Zatem z przyjemnością zapraszam na duet Beti i Diany.

Kolekcja: Z Misiem
Modelki: Diana

 

Jednak.....

gdy Diana rozkręcała się z każdym kolejnym ujęciem, na zewnątrz zerwał się nie tylko porządny wiatr ale jeszcze pięknie zaczęło świecić słońce.

Nie mogłam przepuścić takiej okazji i nie spróbować szczęścia ponownie.

I chyba tym razem mi się udało....

 

 

Sesja, jak dla mnie, bardzo udana :)

Lubię kiedy natura ze mną współpracuje.

A dla fanów dużej Beti mam tez dobre wiadomości :)

Misia wróci :) Bardzo niedługo.

 

I mam swój kawałek tęczy

Niestety tylko kawałek.
A, tak sobie pomyślałam że skoro nie mogę mieć sześciu modelek, nie mogę mieć nawet pięciu to chociaż pocieszę się dwójeczką.
Skromnie, mało, ale lepszy rydz niż nic :)
I pomyśleć że jeszcze niedawno narzekałam na liczbę większą niż jeden przed aparatem:) 
Powiedzmy że ponownie doceniłam większy wachlarz możliwości duetów :)
No i choć odrobinę tej tęczy chciałam, nie tylko zobaczyć, ale i Wam pokazać.

Miejsce to samo, otoczenie to samo i cała reszta bez zmian.

Kolekcja: rainbow kity
Modelki: Anja, Daria

 

I tylko brakuje piasku do tych gołych stópek :P

Tęczowe kociaki

O tych sukienkach pisałam już przy okazji chwalenia się postępem moich krawieckich prac.
W zasadzie i niewiele jest tu do dodania.
Marzyła mi się wesoła, tęczowa kolekcja falbaniastych sukienek.
Wesoła, tęczowa kolekcja falbaniastych sukienek miała być zaprezentowana przez wszystkie moje panny na jednej wspólnej sesji, największej w mojej historii bo wraz z drewnianą Betii mam 6 modelek, a mogłam dorzucić jeszcze równie drewnianego Paul'a.
Wszystko z przepychem, rozmachem, w wielkim amerykańskim (i kolorowym) stylu.
No i czas przeszły niedokonany jest tu jak najbardziej odpowiednim.
Zupełnie, absolutnie, totalnie nie mam na nią pomysłu.
Sama nawet jestem tą swoją blokadą zaskoczona.
Kiedy szyłam sukienkę zielonkawą byłam z niej całkiem zadowolona.
Potem przyszedł czas na niebieską. Wykorzystałam swój ulubiony krój z gołymi plecami no i (chwaląc się) całkiem fajnie udało mi się doszyć szyfonowy dół.
Zachwyciłam się dołem na tyle bardzo że straciłam nie tylko serce ale i sympatię do skromnej (w porównaniu z niebieską) wersji zielonej. I jakby tego było mało, zablokowałam się na nowe pomysły.
Bo jakoś tak ostatnio, choć trwa to już czas jakiś, mam słabość do bogatych, napuszonych, falbaniastych mini dołów. Nie wiem czy to tęsknota do takiego nieosiągalnego dla mnie osobiście kroju sukienek, czy coś innego, ale po prostu I'm loving it. A nie chcę robić kolejnej kopii uszytego już ubranka bo kartonik z lalkowymi ciuszkami i tak pęka w szwach więc nie ma sensu robić sobie kloników, tylko w innych wersjach kolorystycznych. 
Nic na siłę - to już przerobiłam.

Sesja jak to u mnie ostatnio bywa znów z rodzaju pięciominutówek.
No nie mam ani warunków, ani czasu na wyciąganie wszystkich lalkowych gadżetów do uświetniania sesji zdjęciowych. Muszę kombinować z tego co jest dla mnie ogólnie dostępne. 
Co było wyjątkowe w tej sesji, to fakt że powstała w zasadzie pod nosem współmieszkańców :) Dość ryzykowne, ale odrobina adrenaliny nikomu jeszcze nie zaszkodziła :)

Kolekcja: rainbow kity
Modelki: Anja, Daria

Prawda że dół jest zabójczy? :)
Anja zresztą też :)
Nadal zdarzają się jej gorsze fotki, ale kiedy sobie przypominam jak blisko było do jej wyrzucenia i jak wielki byłby to błąd, aż samej mi się nie chce w to wierzyć. Jak dobrze że ją wtedy odziałam w tą pasiasto-tiulowo rokową sukienkę udowadniając sobie że to wyjątkowa lala :) 
Szkoda tylko że na zdjęciach nie widać wiatru, szkoda że nie widać go w rozpuszczonych włosach bo wiatr na sesji akurat był :(

Drugi kociak, jak już zdążyłam wyklepać, jest znacznie, znacznie skromniejszy. Kiedy "go" szyłam wcale tak nie wyglądał, natomiast w porównaniu z sukienką już zaprezentowaną  wypada blado. 
Dlatego ubrać ją mogła jedynie Daria - gwarantka sesyjnego sukcesu. 
I ciągle trzymają się jej loki. Już nie tak spektakularne, ale ciągle nie jest źle.

 

 

Jak pewnie zauważyłyście kolekcja dostała swoją nazwę. Oznacza to, że ciągle wierzę w powstanie nowych tęczowych kociaków.

Bardzo bym sobie tego życzyła :)

 

PS. I mamy setny wpis na blogu w tym roku :)